door Louis Bruijnzeels
Willy van den Berg volgde haar opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Rotterdam. Daarnaast studeerde zij aan de Leidse universiteit als kunsthistoricus af. De liefde voor de kunst in het algemeen en die van de meesters uit het verleden in het bijzonder zijn in haar werk evident terug te vinden. Willy van den Berg bouwt haar acryldoeken op uit vele transparante lagen.
De schilderes: "Hierdoor ontstaat spanning tussen de
illusie van ruimte en diepte en het vlak van het doek en een gevoel van visuele
beweging. Ieder schilderij is een nieuw avontuur en een zoektocht naar harmonie."
Stillevens
"Naast landschappen met atmosferische verten, hoge wolkenluchten, weidse rivieren, bergen en duinen leg ik me de laatste jaren ook toe op de verbeelding van verstilde, in zichzelf gekeerde menselijke figuren en kleine stillevens", vervolgt de Haagse die in de technieken acryl, olieverf en aquarel schildert en talloze exposities, solo en in groepsverband, op haar naam heeft staan. Zo was werk van haar te zien op de Edinburgh Art Fair, het Stedelijk Museum in Schiedam, De Rotterdamse Doelen, Galerie Kerkdam in Wassenaar, het Rotterdamse Dijkzigt Ziekenhuis, Theater De Teerstoof in Schiedam, Art Gallery Aad Leemans in Rotterdam en De Bijenkorf Galerie in Den Haag.
Vrouwen
Met haar vrouwen op de doeken 'Nacht' en 'Zomeravond' roept Willy van den Berg een bezinning op, een eerbied haast, zonder dat ze je op het spoor zet van de emotie die je overvalt. Door de bijna emotieloze uitdrukkingen zijn de vrouwen als theaterpersonages die je pas gaandeweg de voorstelling leert doorgronden zonder dat de verhaallijn je een richting duidt. Spannende beeldende kunst, alleen al omdat alleen de schilderes hun achtergronden kent, de dramatiek achter hun poses. Wat doet de vrouw op het doek 'Nacht' in die duisternis, wat drukt haar body language uit? Gaat ze haar ondergang bewust tegemoet, is ze in trance, of speelt ze slechts 'de Madonna van de 21e eeuw? De kijker mag het zelf invullen en zo is het goed. Ook de jonge vrouw op het doek 'Zomeravond' roept, zoals dat hoort in kwaliteitskunst, meer vragen op dan Willy van den Berg beantwoordt en ook hier is het de gelaatsexpressie van de vrouw die aan de haal gaat met de fantasie van de toeschouwer. De trivialiteit van het tafereel - een jonge vrouw in een polderachtige omgeving - lijkt hier slechts schijn, maar wie het doek alleen als zodanig beschouwt, kan al geboeid raken. De donkere omlijning van het gezicht van de vrouw plaatst haar los van de omgeving waarin ze zich bevindt. Ze gaat er zogezegd niet in òp en ook daar achter zoek je op een tafereel van Willy van den Berg al snel een symboliek.
Grootse somberheid
De titel 'Hollands Landschap' van het doek met een rund in een weide suggereert eveneens een lichtvoetigheid waaraan je bij nadere beschouwing gaat twijfelen. Of Van den Berg er een statement mee maakt en zo ja, welk, is opnieuw aan de kijker. Door de eenduidig grove structuur van het rund, de lucht en het gras is een buitengewoon dramatisch tafereel ontstaan waarin hemel en aarde in een grootse somberheid ineen smelten. De daarvoor aangewende penseeltechniek oogt grafisch en maakt ook dit schilderij zeer bijzonder en strikt persoonlijk.
